Autorka: Agnieszka Bąkowska
Czyta: Wojciech Strózik
Wszyscy mamy w stadzie swoje miejsce. A co, jeśli ktoś czuje, że do niego nie pasuje? Owca z tej bajki ma dość bycia „porządną owcą” – i pewnego dnia staje przed lustrem i mówi: „Jestem wilkiem!”.
W skrócie
- Autorka: Agnieszka Bąkowska
- Czyta: Wojciech Strózik
- Dla kogo: dzieci w wieku 6–10 lat
- Tematy: tożsamość, presja otoczenia, zmienność nastrojów, akceptacja siebie
O czym jest ta bajka? Owca czuje się coraz mniejsza i cichsza, przytłoczona tym, czego oczekuje od niej stado. Jednego dnia żyje jak wilk, następnego jak leniwy kot, a potem jak lew, słoń czy mądra sowa. Kiedy w końcu zastanawia się, kim właściwie jest, odkrywa coś ważnego.
Czego uczy ta bajka?
Że nie musimy być każdego dnia tacy sami. Raz czujemy się odważni jak lew, raz leniwi jak leniwiec – i wszystkie te części razem tworzą nas. Każdy ma prawo być „przewrotnie doskonały”.
Porozmawiajcie po bajce
- Dlaczego owca czuła się coraz mniejsza?
- W jakie zwierzęta zmieniała się owca?
- Co odkryła na koniec?
- Jakim zwierzęciem czujesz się dzisiaj i dlaczego?
Posłuchaj też: Bajka o pudełkach i szufladkach · Czarna owca · O wilku, który lubił być sam
