Autorka: Patrycja Nijawska
Czyta: Wojciech Strózik
Zosia ma w sobie mnóstwo energii. Wszystko ją ciekawi, trudno jej usiedzieć w miejscu i skupić się na lekcji, a zegary – jak sama mówi – „zupełnie zwariowały”. Wierszowana bajka Patrycji Nijawskiej o dziecku, które często słyszy uwagi, a potrzebuje usłyszeć, jakie jest wspaniałe.
W skrócie
- Autorka: Patrycja Nijawska
- Czyta: Wojciech Strózik
- Dla kogo: dzieci w wieku 5–9 lat (i ich rodzice)
- Tematy: nadruchliwość, trudności z koncentracją, samoocena, akceptacja, rodzina
O czym jest ta bajka? Zosia opowiada o tym, jak w domu i w szkole wciąż słyszy „Zosiu, ciszej!”, „Zosiu, nie przeszkadzaj!”. Wraca do domu smutna i zła na siebie. Wtedy przychodzi babcia i pokazuje jej, ile ma talentów: wyobraźnię, ciekawość świata, wielkie serce i oko, które dostrzega to, czego inni nie widzą.
Czego uczy ta bajka?
Że każde dziecko jest jedyne w swoim rodzaju. Trudności z koncentracją nie przekreślają tego, co w nas dobre – a słowa wsparcia od bliskich potrafią zdziałać bardzo wiele.
Porozmawiajcie po bajce
- Co sprawiało Zosi trudność?
- Jak czuła się Zosia, kiedy wracała ze szkoły?
- Jakie talenty dostrzegła w niej babcia?
- Co jest twoją mocną stroną?
Posłuchaj też: Bajka o wrażliwej królewnie, którą ciągle bolał brzuszek · Potęga wyobraźni · Jesteś ważny Pinku – Historie 1-3
