Autorka: Elżbieta Grymel
Czyta: Wojciech Strózik
Dawno temu, gdy na warszawskiej Woli nie było jeszcze parku, a wśród zarośli kryły się głębokie glinianki, mieszkał tam pięcioletni Szczepanek. Na jego urodziny przyjechała prababcia i opowiedziała mu o nocy świętojańskiej i magicznym kwiecie paproci.
W skrócie
- Autorka: Elżbieta Grymel
- Czyta: Wojciech Strózik
- Dla kogo: dzieci w wieku 5–9 lat
- Tematy: tradycje, noc świętojańska, rodzina, marzenia, wyobraźnia
O czym jest ta bajka? Szczepanek zasypia, marząc o kwiecie paproci, który przyniósłby rodzinie bogactwo – mama nie musiałaby wstawać do fabryki, a tata dostałby samochód. Nagle chłopiec znajduje się na polanie wśród ognisk i wianków, a potem nad tajemniczym stawem, nad którym rozbłyska świetlisty kwiat. Rano budzi się w łóżku z mokrymi włosami…
Czego uczy ta bajka?
Że rodzinne opowieści i tradycje to prawdziwy skarb, który przekazujemy z pokolenia na pokolenie. A to, czy coś było snem, czy prawdą, czasem nie ma znaczenia – liczy się wspomnienie.
Porozmawiajcie po bajce
- Co prababcia opowiedziała Szczepankowi?
- Co chłopiec chciał kupić rodzicom za bogactwo z kwiatu paproci?
- Co zobaczył nad stawem?
- Jakie rodzinne opowieści znasz od swoich dziadków?
Ciekawostka: noc świętojańska, czyli noc Kupały, przypada w okolicach najkrótszej nocy w roku. Według legendy tylko wtedy zakwita kwiat paproci – choć paprocie tak naprawdę w ogóle nie mają kwiatów.
Posłuchaj też: Złota kaczka · Sny · Gdzie mieszka magia?
