Autorka: Agnieszka Bąkowska
Czyta: Wojciech Strózik
Mówi się, że wilki – i ludzie – są stworzeniami stadnymi. Czy to znaczy, że samotność jest zła? Agnieszka Bąkowska opowiada o wilczycy, która troszczy się o całą watahę i zapomina, że ma też własne serce.
W skrócie
- Autorka: Agnieszka Bąkowska
- Czyta: Wojciech Strózik
- Dla kogo: dzieci w wieku 6–10 lat (także dla rodziców)
- Tematy: odpoczynek, granice, troska o siebie, rodzina
O czym jest ta bajka? Wilczyca patroluje teren, poluje, uczy młode i godzi spory. Jest skałą, na której opiera się rodzina – i coraz bardziej się dusi. Pewnej nocy po cichu wymyka się z polany i biegnie sama przez łąki. Gdy wraca, musi wyjaśnić watasze, dlaczego to zrobiła.
Czego uczy ta bajka?
Że każdy – nawet ktoś bardzo ważny dla innych – potrzebuje czasem odpoczynku i chwili tylko dla siebie. To nie egoizm, tylko dbanie o serce, które bije dla wszystkich.
Porozmawiajcie po bajce
- Jakie obowiązki miała wilczyca?
- Dlaczego wymknęła się w nocy z polany?
- Co powiedziała jej samica beta?
- Kiedy ty potrzebujesz chwili tylko dla siebie?
Posłuchaj też: Bajka o owcy, która od czasu do czasu zmieniała się w wilka · Bajka o Ślimaku, który nie umiał się zatrzymać · Bajka o wdzięczności
