Nie chce mi się

Tytuł: Nie chce mi się
Autor: Małgorzata Poręba
Czyta: Wojciech Strózik

 

Siedział Adaś na fotelu,

i to już od godzin wielu.

Telewizor miał włączony,

obok leżał popcorn słony.

Woła mama: „Wynieś śmieci!”,

a on na to: „Bajka leci”.

Mama prosi: „Pomóż tacie!”,

a on: „Jakoś radę dacie”.

Mówi tata: „Dość, Adamie,

przydajże się teraz mamie”.

Adaś jęczy: „Nie chce mi się!

Teraz leci film o lisie”.

Siostra na to: „Czy zagramy?”.

On zaś: „Spytaj lepiej mamy”.

Wreszcie skończył oglądanie.

„Tato, tato, mam zadanie. 

Czy pomożesz?” – rzekł przejęty. 

„Teraz jestem dość zajęty”.

No to mama! „Może potem.

Teraz mam na film ochotę”.

Siostra głową też kiwnęła,

bo zabawą się zajęła.

Adaś zrobił minę smutną.

Czy pomagać jest tak trudno?

Chwilę się podenerwował,

ale później pożałował,

bo zrozumiał ich przesłanie:

że jest ważne pomaganie.

Za lenistwo więc przeprosił

i o pomoc znów poprosił.

Wszyscy siedli do zadania.

Wielka jest moc pomagania!

 

Zagadka:

Kolorów mają, że zliczyć trudno.

Wymieniać bez końca, nie nudno!

Zapachów podobnież jest bez liku.

Widzisz je czasem na stoliku.

Na łące ich pełno, nie mniej  w ogrodzie.

Odkąd pamiętam, zawsze były w modzie.

Bukiet z nich zrobisz i zapleciesz wianek. 

Wręczając je, mnóstwo zrobisz niespodzianek.

Ucieszy się mama, babcia i ciocia.

W tle z nimi lepsza będzie słitfocia.

Komentarz wpiszcie z odpowiedzią,

Mama i tata chętnie podpowiedzą.

Ja już kolejne rymy układam, 

W następnej bajce pytanie Wam zadam.