Autorka: Katarzyna Boroń
Czyta: Wojciech Strózik
Myszka jest śliczna i wszyscy ją podziwiają, ale wcale jej to nie cieszy. Brakuje jej przyjaciela, z którym mogłaby dzielić smutki i radości. Krótka, spokojna bajka Katarzyny Boroń o smutku, który skrada się jak kot.
W skrócie
- Autorka: Katarzyna Boroń
- Czyta: Wojciech Strózik
- Dla kogo: dzieci w wieku 4–8 lat
- Tematy: smutek, samotność, przyjaźń, pory roku
O czym jest ta bajka? Gdy kończy się lato i słońce grzeje coraz słabiej, Myszka coraz bardziej się smuci. Znajomi próbują ją pocieszać, ale smutek ciągle wraca. Przychodzi jesień, a potem zima – i Myszka postanawia przespać ją razem z niedźwiedziem, by wiosną znów cieszyć się słońcem.
Czego uczy ta bajka?
Że smutek jest naturalnym uczuciem i czasem przychodzi bez wyraźnego powodu. Pomaga, gdy obok jest ktoś bliski – i gdy pamiętamy, że po zimie zawsze przychodzi wiosna.
Porozmawiajcie po bajce
- Dlaczego Myszka była smutna, choć wszyscy ją podziwiali?
- Do czego bajka porównuje smutek?
- Z kim Myszka chciała przespać zimę?
- Co robisz, kiedy jest ci smutno? Kto może cię pocieszyć?
Posłuchaj też: Bajka o pawiu, który gubił pióra · Bezsenność
