Niefortunna gościna

Tytuł: Niefortunna gościna
Autor: Agnieszka Borowiecka
Czyta: Wojciech Strózik

 

 

Raz krokodyl sprosił gości.
By dać wyraz swej radości,
już od rana przywdział frak.
Jako pierwszy przybył rak.

Lecz jak długi padł już w progu.
Nic nie złamał – dzięki Bogu! –
ale potłukł się okrutnie.
Pech chciał – potknął się o lutnię.

Co też lutnia robi w progu?
Prosta sprawa! Tam gdzieś w rogu,
gdzie zazwyczaj lutnia stała
leży rzeczy sterta cała.

Przyszedł także wół w gościnę,
lecz nie tęgą miał on minę,
gdy przypadkiem siadł na sagan.
Taki gad miał tam bałagan.

Krowa zgniotła okulary,
gdy zajęła fotel stary.
Żółw przez pokój przejść nie może,
mysz utknęła w swojej norze.

Paw się potknął o półbuta,
z sofy zsuwa się narzuta.
Wszystko tonie w bałaganie.
Jak tak można, drogi Panie?

Nie w smak wszystkim ta gościna.
Mówią: „Późna już godzina!”
i miast zażyć przyjemności
w drzwi – jak w dym – leci tłum gości.

Krótko trwała więc biesiada,
lecz nauczka to dla gada,
bo wypada, by przykładnie
dom ogarnąć, nim ktoś wpadnie.

 

Wiersz pochodzi z Bajkownia.org

 

Zagadka:

Na niej latem udana jest zabawa.
Na kocyku w słońcu! Super sprawa!
Nie ważne, czy to piknik na polanie,
Czy mecz i piłki radosne kopanie.
Gdy ona, zielona rośnie wokoło
Wszystkim od razu robi się wesoło.
Czasem tata przystrzyc ją musi
Ogrodnika wynająć, myśl go taka kusi.
Zagadka dziś krótka i całkiem prosta
Odgadłeś, zanim skończyłeś tosta
Napisz odpowiedź na stronie podcastu
A ja Cię wymienię wśród innych kilkunastu.